Intocht De Steeg 2018 – Door de ogen van een ervaren Piet

Pepernoten check, glimlach check en mijn gloed nieuwe outfit CHECK! Ik ben er klaar voor. Wat had ik geluk dat onze Naai-Piet Jella, dit jaar tijd had voor een nieuw intochtpak voor mij. Je hebt me vast wel gezien. Ik had een bruin met crème kleurig pak aan. De Pieten noemen me nu dan ook Duo Pietnotti.

Al jaren mag ik met Sinterklaas mee naar De Steeg en ieder jaar klopt mijn hart al op de boot vol verwachting. Zonder dat ik nog maar een kind zie of hoor langs de kade van het kleine haventje. Dit jaar is dat toch even anders, want het water staat veel te laag. Daar hebben die Stegenezen toch wel over nagedacht. Vanuit Kasteel Middachten liepen, reden of stepten we naar het kleine haventje van De Steeg. De fanfare speelde Sinterklaasliedjes en daar vlak achter liep ik, met mijn Pietenmaatje. Ik voelde de blijdschap in mij opborrelen en ik kon niet meer wachten om alle kinderen weer te zien. Daarom sprintte ik langs de fanfare heen. Ik hoorde in de verte al gezang en nog geen tel later zag de ik eerste gezichten. Wauw! Wat een opkomst en wat een gezelligheid. Ik zag meteen allemaal bekende gezichten. Ik zag Florine, Jikke, Wouter, Jos, Steyn, Rosa, Guus, Jasmijn, Mees, Sem, Esmé, Zoë, Thije, en nog veel meer. Te veel om op te noemen.

Sinterklaas die, samen met de Hoofdpiet, in de koets kwam aanrijden, werd hard toegezongen. Ik deed uit volle borst mee. ‘Zie ginds komt de stoomkoets, uit Spanje weer aan…’ Zeer creatief opgelost door het publiek al zeg ik het zelf. De fanfare marcheerde en speelde vrolijk verder. Zij moesten door de menigte en IK zou ze wel even helpen. Luid roepend: “Personeel! Aan de kant!”, heb ik de fanfare mooi tot het eind geloodst.
Sinterklaas stapte samen met Hoofdpiet uit de koets, dat kon ik van een afstandje zien. Hij maakte een praatje met de Burgemeester. Aardige man! Hij zei dat ik er goed uit zag. Daar werd ik wel verlegen van. Na het welkomstwoordje ging Sinterklaas een welkomstrondje doen. Terwijl hij dat deed, heb ik me wel vermaakt met een aantal kinderen. Sommige gingen met me op de foto, anderen wilden een boks of een high five en met veel kinderen heb ik liedjes gezongen. Dat vind ik echt gezellig, daar houd ik wel van. Gelukkig ben ik ook aardig bij stem dus zingen lukt me wel.

Nadat Sinterklaas zijn rondje had gemaakt stapte hij, samen met Hoofdpiet en de Burgemeester, in de koets en begon de optocht. Ik had het helemaal niet in de gaten totdat ik als één van de laatste pieten achterbleef. Ach ja, iemand moet de achterhoede zijn, toch? Lang bleef ik niet achterin, want ik kreeg de step van mijn pietenmaatje en zo kon ik lekker langs iedereen heen scheuren. Bij de Ursula Van Raesfeltlaan hebben ze twee hofjes. “Mooi!” dacht ik, “dat wordt keihard racen met de step.” Lachen hoe hard je met zo’n step kan.
Uit ervaring weet ik dat er na bocht vier iets super tofs gebeurt. Want wie staat daar ieder jaar, voor haar cafetaria, met een doos vol bekers, gevuld met mini-frikandellen? Frieda! En yes, ze stond er gewoon weer. Wij Pieten zijn haar grootste fans. Zo leuk. Na mijn mond verbrand te hebben aan een iets te hete frikandel, liep ik verder richting de kerk. Daar stonden op het kruispunt nog veel meer kinderen en volwassen. Er wordt altijd gezegd Sinterklaas is een kinderfeest, nou mooi niet hoor! Net na het kruispunt komen er twee gezellige dames naar me toegerend. “Piet, piet, we willen met je op de foto.” Vereerd dat ik was en meteen samen met mijn pietenmaatje een mooie foto gemaakt. Het kostte ze wel 10 euro, maar dan heb je ook een prachtige foto. Nee, grapje! De foto mochten ze natuurlijk gratis maken. Door die foto waren ik en mijn pietenmaatje alweer wat achter geraakt in de optocht. Dat maakte ons niets uit, want achterin is het ook gezellig. We liepen ondertussen al halverwege de Diepesteeg. In dat huis op de hoek, woont een gezin met 4 kinderen. Ze hadden op de auto een mini-box staan. Daar kwam Sinterklaasmuziek uit. Hoe tof! Ik vond dat zo leuk dat ik ze bedankt heb door hun huis even vol te strooien met pepernoten. Superleuk en genieten geblazen. Niet alleen voor mij maar ook voor de kinderen. Papa vond het volgens mij nog leuker dan de kinderen.

De optocht eindigde in ‘t Parkhuis. Daar stond voor Sinterklaas een grote stoel klaar. Kinderen (en ik) kregen de kans om aan Sinterklaas een vraag te stellen. Ik wilde zo graag weten wat de lievelingskleur van Sinterklaas was. Dus ik pakte mijn kans om die vraag te stellen. De danspieten waren er ook weer bij. Gelukkig hebben we die, want ik kan dat nie, hé dat rijmt. Er was zelfs een kleine breakdance piet. Ik gok dat hij een jaar of drie was. Super cool, natuurlijk.

Wat is Sinterklaas toch een lieve man. Hij nam de tijd voor de kinderen. Heerlijk dat dat kan in zo’n klein dorpje. Na te hebben gezongen en gedanst was het tijd voor het afscheid. Allemaal zwaaiende kinderen en ouders. Bij iedereen zag ik een lach op zijn of haar gezicht. Daar doe je het voor. Mensen vrolijk maken met je komst. Het was genieten, zoals ieder jaar! Nu ga ik even lekker douchen en me klaar maken voor vannacht, want er moeten veel schoenen gevuld worden in De Steeg.

Tot volgend jaar, liefs Pieta

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*