Door de ogen van een jonge moeder

Daar sta ik dan langs de kant van de weg. Mijn zoontje van 13 maanden op mijn nek en mijn neefje van 3 aan de hand naast me. We genieten van het lekkere zonnetje en het droge weer. Dat was vorig jaar toch wel even anders. We boffen maar! Vol verwachting klopt ons hart. Oké, mijn hart klopt vol verwachting. Al mijn eigen jeugdherinneringen komen naar boven. Dat magische gevoel wat ik als kind had, toen ik samen met mijn moeder en zusjes langs de kant stond, komt weer helemaal naar boven.

Overal zingen kinderen en volwassenen. Ik geef mijn neefje zachtjes een por in zijn zij en zeg: “Dat kunnen wij veel beter.” Uit volle borst zingen wij samen ‘Zie ginds komt de stoomboot’. Wat eigenlijk een totaal verkeerd nummer is. Dit jaar komt Sinterklaas niet met de stoomboot aan, maar… Geen idee nog. We staan steeds iets onrustiger bij de muziektent aan de Veerweg. Niet wetende wat er gaat komen. Ik zie aan de gezichten om me heen, groot en klein, jong en oud dat zij ook vol spanning staan te wachten op Sinterklaas en zijn Pieten. Hoe komt Sinterklaas aan bij de muziektent? De fanfare speelt gezellige en vrolijke deuntjes, nu duurt het toch niet lang meer. De Wegwijspieten beginnen “Sinterklaas” te roepen. De kinderen om hen heen helpen met roepen. Ik zie nog niets. Ik kan aan Max en Sjappie, die druk aan het springen en aan het zwaaien zijn, zien dat Sinterklaas eraan komt. De menigte wordt onrustiger en daar komen vanuit het niets twee pieten op een step. Vlak daarachter komen er nog drie. Wat een enthousiasme! Een paar meter verderop zie ik dan eindelijk Sinterklaas. Hij zit samen met de hoofdpiet in de koets. De koets wordt getrokken door twee mooie, bruine paarden. Ook zij zijn wat zenuwachtig voor wat komen gaat. De koets stopt vlak voor ons. Mijn neefje en mijn zoontje hebben meer oog voor de paarden dan voor Sinterklaas en zijn Pieten. Tot dat er één Piet bij ons komt staan en met ons op de foto gaat. De Piet heeft een prachtig zwart, turquoise pak met gouden accenten aan. Deze Piet is nog geen seconde weg en daar staat Bob de Bouwer Piet, zoals mijn neefje hem noemt, naast ons. Door de vele Pieten, waaronder ook een Glutenvrije Piet, heb ik helemaal niet gemerkt dat Sinterklaas uit de koets is gestapt en naar de muziektent gelopen is. Daar hoor ik hem wel een praatje houden. Na het welkomstpraatje lopen Sinterklaas, de Hoofdpiet en de burgemeester terug naar de koets. Ze stappen in en dit is het begin van een gezellige en mooie intocht.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*